Schone slaper

Na een dag hard werken is het goed rusten! En wat is er fijner dan een heerlijk geurende slaapplaats, waarvan de blaadjes zich bij het invallen van de schemer als een beschermend jasje om je sluiten.

 Na een lange periode van zo’n maand of 11 onder de grond te hebben doorgebracht, verlaten vanaf juni de eerste klokjesdikpoten (een minder bekende solitaire bijensoort) het nest. De voorgaande zomer heeft hun moeder hen als eitje op zo’n 20 cm diep in het ondergrondse nest gelegd, samen met een flinke portie stuifmeel als voedsel om de winter door te komen.

Vanaf het moment van uitvliegen begint het echte werk. De Klokjesdikpoot heeft slechts 3 tot 4  weken de tijd om te zorgen voor nageslacht. De vrouwtjes beginnen meteen met de bouw van een eigen nest en de mannetjes patrouilleren rond bloemen en nesten om zo een paringsbereid vrouwtje te vinden.

De klokjesdikpoot is een echte fijnproever. Alleen nectar en stuifmeel uit klokjesbloemen, de naam zegt het al, en kaasjeskruiden vallen in de smaak bij deze lekkerbek.

Kort voor het donker worden zoeken de vrouwtjes hun zelf gegraven nest op om te schuilen voor de nacht. De mannetjes zoeken voor het slapen gaan een bloem uit, doen zich nog te goed aan wat nectar en nestelen zich rond de stamper voor houvast. Soms houden zij zich niet alleen vast met de grijpklauwtjes van hun poten, maar ook met hun kaken. Om vervolgens als een blok in slaap te vallen. Een prachtig gezicht!

Momenteel bloeit het muskuskaasjeskruid, een soort die in de stad regelmatig te vinden is en met zijn roze bloemen heerlijk geurt. Mocht je de tijd hebben ga dan binnenkort vanaf ongeveer een uur voor zonsondergang eens op speurtocht. Vaak zijn de eerste mannetjes klokjesdikpoten dan al in slaap gevallen! De bloemen zijn dan nog een beetje open waardoor dit aandoenlijke schouwspel goed waar te nemen is. Soms vind je zelfs groepjes klokjesdikpoten die zich in een cirkel rond de stamper en meeldraden van de bloem hebben gepositioneerd.